hBN -Structural Applications for Protection is a 24-month applied research project that brings hexagonal boron nitride (hBN), often called “white graphene”, into the construction sector. hBN combines high thermal and chemical stability, electrical insulation and strong mechanical properties, which makes it a promising additive for materials that protect structures.

Το hBN -Structural Applications for Protection είναι ένα 24μηνο έργο εφαρμοσμένης έρευνας που φέρνει το εξαγωνικό νιτρίδιο του βορίου (hBN), γνωστό και ως «λευκό γραφένιο», στον κατασκευαστικό τομέα. Το hBN συνδυάζει υψηλή θερμική και χημική σταθερότητα, ηλεκτρική μόνωση και εξαιρετικές μηχανικές ιδιότητες, χαρακτηριστικά που το καθιστούν πολλά υποσχόμενο πρόσθετο για υλικά προστασίας των κατασκευών.

The project develops and tests methods for integrating hBN and its derivatives into coatings, polymer matrices and construction materials, on substrates such as concrete, metal and polymers. It targets existing structures as well as new ones, so that today’s building stock can last longer and need less maintenance.

Το έργο αναπτύσσει και δοκιμάζει μεθόδους ενσωμάτωσης του hBN και των παραγώγων του σε επιστρώσεις, πολυμερικές μήτρες και δομικά υλικά, σε υποστρώματα όπως σκυρόδεμα, μέταλλο και πολυμερή. Εστιάζει τόσο σε νέες όσο και σε υφιστάμενες κατασκευές, ώστε το υπάρχον δομικό απόθεμα να διαρκεί περισσότερο με λιγότερη συντήρηση.

The research moves from a literature review and small-scale laboratory experiments to large-scale tests and a pilot application on a real structure, ending with a techno-economic assessment for future commercial use. It is carried out by Pekas Technical Office and the Laboratory of Chemical Technology and Mechanical Behaviour of Materials at the University of Thessaly.

Η έρευνα εξελίσσεται από τη βιβλιογραφική επισκόπηση και τα εργαστηριακά πειράματα μικρής κλίμακας σε δοκιμές μεγάλης κλίμακας και πιλοτική εφαρμογή σε πραγματική υποδομή, με τελική τεχνικοοικονομική αξιολόγηση για μελλοντική εμπορική αξιοποίηση. Υλοποιείται από το Τεχνικό Γραφείο Πέκας και το Εργαστήριο Χημικής Τεχνολογίας και Μηχανικής Συμπεριφοράς Υλικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.